Weten, kennen, kunnen, mogen en lukken: waarom iets kunnen nog niet betekent dat het lukt
Wat het Nederlands ons laat zien over kennis, vaardigheden, toestemming, omstandigheden en succes
Ik weet hoe het moet.
Ik ken de methode.
Ik kan het doen.
Ik mag het doen.
Het lukt me.
Het is me gelukt.
Zes uitspraken over misschien wel dezelfde handeling.
Toch zeggen ze niet hetzelfde.
Iemand kan weten hoe een machine werkt zonder haar te kunnen repareren.
Iemand kan een machine kunnen repareren zonder toestemming te hebben om eraan te werken.
Iemand kan toestemming hebben, alle benodigde kennis bezitten en toch geen resultaat bereiken.
En iemand kan uiteindelijk zeggen:
Het is me gelukt!
Wat is er dan precies veranderd?
Niet noodzakelijk de kennis.
Niet noodzakelijk de toestemming.
Misschien zelfs niet de algemene vaardigheid.
Wat veranderd is, kan eenvoudigweg het resultaat van deze ene poging zijn.
Het Nederlands beschikt over een bijzonder interessant systeem om zulke verschillen uit te drukken.
En één constructie verdient daarbij speciale aandacht:
Het lukt me.
Waarom zeggen we niet alleen dat iemand iets kan, maar ook dat iets iemand lukt?
En wat vertelt die grammaticale keuze over de manier waarop we een gebeurtenis voorstellen?
1. Weten en kennen: niet alle kennis heeft dezelfde vorm
Vergelijk:
Ik weet waar Amsterdam ligt.
Ik ken Amsterdam.
In de eerste zin gaat het om informatie over de ligging van een stad.
In de tweede kan het gaan om vertrouwdheid met de stad.
Iemand kan dus zeggen:
Ik weet waar Amsterdam ligt, maar ik ken de stad niet goed.
Dat is volkomen logisch.
Het verschil wordt ook zichtbaar bij personen.
Ik weet wie zij is.
Ik ken haar.
De eerste uitspraak kan betekenen dat de spreker haar identiteit kent.
De tweede kan aangeven dat er sprake is van persoonlijke bekendheid.
Maar we moeten voorzichtig zijn met absolute regels.
Kennen vereist niet altijd rechtstreeks persoonlijk contact.
Je kunt een theorie kennen, een boek kennen of een verhaal kennen.
En weten kan veel meer uitdrukken dan het onthouden van een enkel feit.
Het gaat dus niet simpelweg om oppervlakkige tegenover diepgaande kennis.
Het gaat om verschillende grammaticale en semantische relaties tussen een persoon en wat die persoon weet.
2. Weten hoe iets moet, is nog niet hetzelfde als het kunnen
Stel je een student voor die een ingewikkeld computerprogramma bestudeert.
Hij kent de instructies.
Hij begrijpt de stappen.
Hij kan uitleggen hoe het programma werkt.
Maar wanneer hij zelf een probleem moet oplossen, loopt hij vast.
Hij zegt:
Ik weet hoe het moet, maar ik kan het nog niet goed.
Deze uitspraak kan heel natuurlijk zijn.
De student beschikt over bepaalde kennis, maar beheerst de praktische uitvoering nog niet voldoende.
Vergelijk:
Ik weet hoe je moet zwemmen.
Ik kan zwemmen.
De eerste uitspraak kan betekenen dat iemand de techniek begrijpt.
De tweede presenteert zwemmen als een vaardigheid die de spreker bezit.
In de praktijk kunnen die twee dicht bij elkaar liggen.
Toch zijn ze niet noodzakelijk gelijk.
Een theoretische uitleg kunnen geven, betekent niet automatisch dat je een handeling veilig of correct kunt uitvoeren.
Omgekeerd kan iemand een vaardigheid uitstekend beheersen zonder iedere beweging theoretisch te kunnen verklaren.
3. Kunnen: een vaardigheid of een mogelijkheid?
Neem deze zin:
Ik kan autorijden.
Normaal gesproken geeft de spreker daarmee aan dat hij over de vaardigheid beschikt om auto te rijden.
Maar vergelijk:
Ik kan vandaag niet autorijden.
Betekent dit dat de vaardigheid verdwenen is?
Niet noodzakelijk.
Misschien is de auto kapot.
Misschien is de spreker ziek.
Misschien heeft hij geen tijd.
Misschien mag hij tijdelijk niet rijden.
Daarom is ook deze zin mogelijk:
Ik kan autorijden, maar vandaag kan ik niet rijden.
Het eerste kan gaat over een algemene vaardigheid.
Het tweede kan verwijzen naar een beperking in de actuele omstandigheden.
Het werkwoord kunnen heeft dus niet altijd precies dezelfde interpretatie.
De context bepaalt welke mogelijkheid of capaciteit relevant is.
4. Kunnen en mogen: wanneer mogelijkheid geen toestemming is
Vergelijk:
Ik kan naar binnen.
Ik mag naar binnen.
De eerste uitspraak kan aangeven dat het mogelijk is om naar binnen te gaan.
De tweede geeft aan dat er toestemming bestaat.
Maar in het dagelijks taalgebruik kunnen deze betekenissen elkaar raken.
Bijvoorbeeld:
Kan ik hier zitten?
Deze vraag wordt vaak begrepen als een verzoek om toestemming.
Een strikt letterlijke interpretatie als vraag naar lichamelijke capaciteit zou in veel situaties vreemd zijn.
Nu draaien we de situatie om.
Ik kan de deur openen, maar ik mag het niet.
De spreker beschikt over de mogelijkheid om de deur te openen.
Maar er is geen toestemming.
En:
Ik mag de deur openen, maar ik kan het niet.
De toestemming bestaat.
De uitvoering is onmogelijk, bijvoorbeeld omdat de deur vastzit.
Dit onderscheid is belangrijk in het dagelijks leven, maar ook op het werk.
Wie zegt dat iets mogelijk is, zegt daarmee niet automatisch dat het toegestaan is.
5. Lukken: wanneer het resultaat centraal komt te staan
Nu komen we bij een andere constructie.
Ik kan het doen.
Het lukt me.
De eerste zin presenteert de spreker als iemand die de handeling kan uitvoeren.
De tweede presenteert de handeling of het resultaat als iets dat de spreker lukt.
Het verschil is niet alleen lexicaal.
Het is ook grammaticaal.
In:
Ik kan het doen.
is ik het onderwerp.
In:
Het lukt me.
is het het onderwerp en verwijst me naar degene voor wie de handeling slaagt.
De persoon blijft dus belangrijk, maar krijgt een andere grammaticale positie.
Dat betekent niet dat de spreker geen invloed op de gebeurtenis heeft.
Het betekent dat de constructie het verband tussen persoon en resultaat op een andere manier presenteert.
Dat is een bijzonder interessant kenmerk van het Nederlands.
6. Waarom zeggen we «Het lukt me» en niet alleen «Ik slaag»?
Het Nederlands heeft verschillende manieren om succes uit te drukken.
Ik ben geslaagd voor mijn examen.
Het is me gelukt om mijn examen te halen.
Beide zinnen kunnen een succesvol resultaat beschrijven.
Maar ze leggen niet noodzakelijk hetzelfde accent.
Slagen voor een examen is een gebruikelijke combinatie met een specifiek soort prestatie.
Het is me gelukt om… kan de succesvolle verwezenlijking van een handeling of doel benadrukken.
We kunnen zeggen:
Het is me gelukt om de deur te openen.
Maar:
Ik ben geslaagd om de deur te openen.
is in het hedendaagse standaardgebruik geen natuurlijke vervanging met dezelfde betekenis.
Dat laat zien dat woorden met verwante betekenissen niet automatisch in dezelfde grammaticale constructies passen.
Wie Nederlands leert, moet dus niet alleen afzonderlijke werkwoorden kennen.
Ook de patronen waarin ze voorkomen zijn belangrijk.
7. «Het lukt me niet»: een mislukking is niet altijd een gebrek aan kennis
Stel je een ervaren muzikant voor.
Hij probeert een moeilijke passage te spelen.
Vandaag gaat het niet goed.
Hij zegt:
Het lukt me niet.
Betekent dit dat hij niet kan spelen?
Nee.
Misschien is hij moe.
Misschien is hij gespannen.
Misschien is deze passage uitzonderlijk moeilijk.
Hij kan ook zeggen:
Ik weet precies hoe het moet, maar het lukt me vandaag niet.
Dat is geen tegenstrijdigheid.
De kennis is aanwezig.
De uitvoering levert geen gewenst resultaat op.
Vergelijk nu:
Ik weet niet hoe het moet.
Ik kan het niet.
Het lukt me niet.
De eerste zin kan een gebrek aan kennis aangeven.
De tweede kan een gebrek aan vaardigheid of mogelijkheid aangeven.
De derde presenteert de uitvoering als niet succesvol.
Deze betekenissen kunnen elkaar overlappen.
Maar ze zijn niet identiek.
8. «Het lukt niet» en «Het lukt me niet»: waarom de persoon soms verdwijnt
Vergelijk:
Het lukt niet.
Het lukt me niet.
In de tweede zin wordt expliciet aangegeven voor wie de handeling niet slaagt.
In de eerste blijft dat onuitgesproken.
De context kan duidelijk maken om wie het gaat.
Maar de eerste formulering kan ook de aandacht sterker op de situatie zelf richten.
Stel je een team voor dat een technisch probleem probeert op te lossen.
Het lukt niet.
Dat kan een algemene vaststelling zijn.
Het lukt mij niet.
Hier wordt de persoon expliciet genoemd, met nadruk op mij.
Die nadruk kan belangrijk zijn wanneer verschillende mensen dezelfde taak proberen uit te voeren.
Bijvoorbeeld:
Mij lukt het niet. Misschien lukt het jou wel.
De grammatica helpt om het perspectief op het probleem te veranderen.
Niet noodzakelijk de feiten veranderen, maar de manier waarop we ze presenteren.
9. «Het is me gelukt»: een mogelijkheid wordt een resultaat
Vergelijk:
Het kan lukken.
Het lukt.
Het is gelukt.
Het is me gelukt.
De eerste zin presenteert succes als een mogelijkheid.
De tweede kan aangeven dat iets daadwerkelijk slaagt of goed verloopt.
De derde presenteert een geslaagd resultaat.
De vierde maakt bovendien expliciet voor wie het resultaat is bereikt.
Nu bekijken we een concreet voorbeeld.
Misschien lukt het me morgen om het probleem op te lossen.
Het resultaat is onzeker.
Het lukt me om het probleem op te lossen.
De spreker presenteert het oplossen als iets dat hem lukt.
Het is me gelukt om het probleem op te lossen.
Het resultaat wordt als bereikt voorgesteld.
Tijd en context spelen dus een belangrijke rol.
Het is niet voldoende om alleen het werkwoord lukken te herkennen.
10. «Het lukte me» en «Het is me gelukt»: hetzelfde verleden?
Vergelijk:
Het lukte me om de deur te openen.
Het is me gelukt om de deur te openen.
Beide zinnen kunnen aangeven dat de deur daadwerkelijk geopend werd.
Maar ze plaatsen de gebeurtenis niet op precies dezelfde manier in het verhaal.
De onvoltooid verleden tijd kan een gebeurtenis binnen een verleden vertelling presenteren.
De voltooid tegenwoordige tijd kan de succesvolle voltooiing als een relevant resultaat naar voren brengen.
Dat betekent niet dat de ene vorm altijd een afgeronde handeling aanduidt en de andere nooit.
Beide kunnen een bereikt resultaat beschrijven.
Het verschil hangt af van het bredere temporele en discursieve kader.
Dit is belangrijk omdat leerlingen soms proberen om één vaste betekenis aan iedere verleden tijd toe te kennen.
In werkelijkheid werken tijd, aspect, tekststructuur en context samen.
11. «Het wil maar niet lukken»: wanneer grammatica frustratie zichtbaar maakt
Een bijzonder interessante Nederlandse formulering is:
Het wil maar niet lukken.
Letterlijk bekeken lijkt willen hier over een wil te gaan.
Maar een probleem of taak heeft natuurlijk geen menselijke wil.
De constructie drukt uit dat iets ondanks pogingen of verwachtingen niet lukt.
Vergelijk:
Het lukt niet.
Het wil maar niet lukken.
De tweede formulering kan sterker suggereren dat de spreker herhaaldelijk probeert, dat het resultaat uitblijft en dat dit frustratie veroorzaakt.
Maar ook hier is de context bepalend.
De uitdrukking kan speels, licht geïrriteerd of serieus worden gebruikt.
Dit is een goed voorbeeld van een constructie waarvan de betekenis niet simpelweg uit de afzonderlijke woorden kan worden afgeleid.
12. «Het lukt me niet meer»: een verandering zonder verklaring
Vergelijk:
Het lukt me niet.
Het lukt me niet meer.
Het woord meer introduceert een relatie met een eerdere situatie.
De tweede zin suggereert dat iets vroeger wel lukte, of dat de situatie op een relevante manier veranderd is.
Stel je iemand voor die jarenlang zonder problemen fietste.
Na een blessure zegt die persoon:
Het lukt me niet meer om zo ver te fietsen.
De uitspraak vertelt ons dat er een verandering is opgetreden.
Maar niet wat de oorzaak precies is.
Dat kan een blessure zijn.
Vermoeidheid.
Gebrek aan oefening.
Of een combinatie van omstandigheden.
De grammaticale constructie maakt een verandering zichtbaar zonder die volledig te verklaren.
13. «Ik krijg het voor elkaar»: een andere manier om succes te presenteren
Het Nederlands kent nog een interessante uitdrukking:
Ik krijg het voor elkaar.
Vergelijk:
Het lukt me.
Ik krijg het voor elkaar.
Beide kunnen een geslaagde uitvoering beschrijven.
Maar iets voor elkaar krijgen kan nadruk leggen op het tot stand brengen van een resultaat.
Bijvoorbeeld:
Ik heb het eindelijk voor elkaar gekregen om met de directeur te spreken.
De zin kan suggereren dat dit niet eenvoudig was.
Misschien was de directeur moeilijk bereikbaar.
Misschien waren meerdere pogingen nodig.
Nu:
Het is me eindelijk gelukt om met de directeur te spreken.
Ook deze zin kan hetzelfde resultaat presenteren als iets dat moeite kostte.
In veel contexten liggen de uitdrukkingen dicht bij elkaar.
Maar ze zijn niet in alle grammaticale omgevingen volledig uitwisselbaar.
De constructie voor elkaar krijgen vraagt om een andere zinsbouw.
Dat is precies waarom een woordenlijst alleen niet genoeg is.
14. «Ik red het» en «Het lukt me»: wanneer de grens centraal staat
Vergelijk:
Ik red het.
Het lukt me.
Ik red het kan betekenen dat iemand een situatie aankan, op tijd zal zijn of een taak tot een goed einde kan brengen.
Bijvoorbeeld:
Ik red het wel voor vijf uur.
Dat kan betekenen dat de spreker verwacht op tijd klaar te zijn of ergens op tijd aan te komen.
Het lukt me wel voor vijf uur.
kan in een passende context ook een positieve verwachting over het resultaat uitdrukken.
Toch zijn de twee niet overal gelijk.
Het redden kan sterk verbonden zijn met het halen van een grens, deadline of moeilijke situatie.
Ik red het niet meer.
kan bijvoorbeeld aangeven dat iemand niet langer in staat is de situatie vol te houden.
Het lukt me niet meer.
kan benadrukken dat een bepaalde handeling of taak niet langer slaagt.
Beide kunnen emotioneel geladen zijn.
Maar die emotionele waarde wordt niet uitsluitend door het werkwoord bepaald.
15. «Ik kan het wel, maar het lukt niet»: het probleem van zelfbeoordeling
Deze zin verdient speciale aandacht:
Ik kan het wel, maar het lukt niet.
Op het eerste gezicht lijkt hij tegenstrijdig.
Als iemand iets kan, waarom lukt het dan niet?
Omdat een algemene vaardigheid niet hetzelfde is als het resultaat van iedere afzonderlijke poging.
Een ervaren spreker kan Nederlands beheersen en toch tijdens een stressvolle vergadering zijn woorden niet vinden.
Een sporter kan een techniek kennen en toch een bepaalde uitvoering missen.
Een leerling kan een regel begrijpen en toch een fout maken.
Dat betekent niet dat alle fouten onbelangrijk zijn.
Het betekent dat een fout op zichzelf niet altijd voldoende is om vast te stellen welke kennis of vaardigheid ontbreekt.
In onderwijs en beoordeling is dat onderscheid essentieel.
16. De sociale betekenis van «Dat lukt me niet»
Stel je voor dat een collega vraagt:
Kun je dit vandaag afmaken?
Een mogelijk antwoord is:
Dat kan ik niet.
Een ander antwoord:
Dat lukt me vandaag niet.
En nog een:
Dat mag ik niet.
Deze antwoorden kunnen tot verschillende vervolgvragen leiden.
Bij dat kan ik niet kan de gesprekspartner zich afvragen of het probleem de vaardigheid, de beschikbare middelen of de omstandigheden betreft.
Bij dat lukt me vandaag niet kan de aandacht naar tijd, werkdruk of praktische haalbaarheid verschuiven.
Bij dat mag ik niet gaat het waarschijnlijk om toestemming of bevoegdheid.
Dat zijn geen absolute betekenissen.
Maar de keuze van de formulering kan de interpretatie van verantwoordelijkheid beïnvloeden.
In een professionele omgeving is dat bijzonder relevant.
Een onduidelijk antwoord kan onbedoeld als een toezegging worden opgevat.
Daarom kan het nuttig zijn om expliciet te zeggen:
Ik kan het technisch uitvoeren, maar ik heb er vandaag geen tijd voor.
Of:
Ik kan het morgen afronden, als ik de benodigde gegevens vandaag ontvang.
Hier wordt taal een instrument om verwachtingen te verduidelijken.
17. Waarom «Ik weet het» niet hetzelfde is als «Ik kan het uitleggen»
Een leerling zegt:
Ik weet het antwoord.
Maar wanneer de docent vraagt om een uitleg, komt er geen duidelijke formulering.
Hoe kan dat?
Omdat het herkennen van een antwoord en het formuleren van een uitleg verschillende handelingen zijn.
De leerling kan een juist idee hebben zonder direct over de nodige woorden te beschikken.
Hij kan ook denken dat hij het antwoord weet, terwijl zijn begrip nog onvolledig is.
Daarom is het belangrijk om niet automatisch één verklaring te kiezen.
Een docent kan vragen:
Kun je het op een andere manier uitleggen?
Kun je een voorbeeld geven?
Wat lukt er precies niet?
Die vragen helpen om het probleem nauwkeuriger te lokaliseren.
De bredere relatie tussen woorden begrijpen en woorden daadwerkelijk kunnen kiezen wordt onderzocht in Why a Word You Understand Is Not Necessarily a Word You Can Choose.
Het Nederlands voegt daar een interessante dimensie aan toe: de taal kan expliciet onderscheiden tussen wat iemand weet, wat iemand kan en wat iemand daadwerkelijk lukt.
18. Een experiment voor Nederlandstaligen
Lees de volgende uitspraken.
Ik weet hoe het moet.
Ik ken de methode.
Ik kan het.
Ik mag het.
Het lukt me.
Het is me gelukt.
Ik krijg het voor elkaar.
Ik red het.
Stel je voor dat ze allemaal over dezelfde taak gaan.
Welke uitspraak gaat over kennis?
Welke over een vaardigheid?
Welke over toestemming?
Welke over een bereikt resultaat?
Welke kan de nadruk leggen op het omgaan met een moeilijke situatie?
En welke kan vooral belangrijk worden wanneer er een deadline bestaat?
Nu draaien we het om.
Ik weet niet hoe het moet.
Ik kan het niet.
Ik mag het niet.
Het lukt me niet.
Ik krijg het niet voor elkaar.
Ik red het niet.
Alle zes kunnen leiden tot hetzelfde zichtbare resultaat: de taak wordt niet uitgevoerd of niet voltooid.
Maar de redenen en perspectieven zijn niet noodzakelijk gelijk.
Daarom kan een goed gekozen formulering meer duidelijkheid bieden dan een algemeen antwoord als:
Het gaat niet.
19. Van taalbegrip naar taalgebruik
Wie Nederlands leert, kan de afzonderlijke woorden weten, kennen, kunnen, mogen en lukken uit het hoofd leren.
Dat is nuttig.
Maar daarna ontstaat een andere uitdaging.
Wanneer kies je welke constructie?
Hoe zeg je dat je de vaardigheid bezit, maar vandaag niet kunt handelen?
Hoe maak je duidelijk dat je toestemming hebt, maar het resultaat onzeker is?
Hoe vertel je dat een poging mislukt is zonder te suggereren dat je helemaal geen kennis bezit?
Deze vragen zijn niet alleen grammaticaal.
Ze gaan over het nauwkeurig beschrijven van de werkelijkheid.
Dat is ook de reden waarom het leren van Nederlands niet kan worden gereduceerd tot het vertalen van afzonderlijke woorden.
De verwante studie Why Learning Dutch with a Private Tutor Opens Doors to Real Understanding bespreekt hoe taalbegrip verbonden is met de ontwikkeling van zelfstandig taalgebruik.
Voor wie de taal in dagelijkse gesprekken of op het werk wil gebruiken, is ook de vraag relevant hoe je een gedachte opbouwt voordat je naar de juiste woorden zoekt.
20. Nederlands leren: begrijpen, oefenen en zelfstandig handelen
In individuele lessen kan het nuttig zijn om deze verschillen in concrete situaties te onderzoeken.
Een student krijgt bijvoorbeeld een taak.
Eerst moet hij aangeven of hij weet hoe de taak uitgevoerd moet worden.
Daarna of hij over de nodige middelen beschikt.
Vervolgens of hij toestemming heeft.
Ten slotte moet hij vertellen of de uitvoering gelukt is.
Zo ontstaat een reeks communicatieve beslissingen.
De student oefent niet alleen woorden.
Hij leert ook hoe hij verschillende aspecten van een situatie nauwkeurig kan uitdrukken.
Bij Levitin Language School zijn individuele online lessen Nederlands beschikbaar, waarbij de leerdoelen, het niveau en de praktische behoeften van de student centraal kunnen staan.
Wie Nederlands nodig heeft voor het dagelijks leven, werk, studie of communicatie in Nederland of België, kan rechtstreeks contact opnemen met de oprichter van de school, Tymur Levitin, om de mogelijkheden voor individuele begeleiding te bespreken.
Direct contact:
Telegram — @START_SCHOOL_TYMUR_LEVITIN
WhatsApp — rechtstreeks contact
De eerste stap is een bericht met het gewenste taalniveau, het leerdoel en de beschikbare tijden. Daarna kunnen docent, lesvorm en praktische afspraken worden besproken.
21. Wat het Nederlands ons uiteindelijk laat zien
De belangrijkste ontdekking is misschien niet dat het Nederlands verschillende woorden voor kennis en succes heeft.
Dat hebben veel talen.
Interessanter is hoe deze taal de relaties tussen persoon, handeling en resultaat grammaticaal kan organiseren.
Ik kan het.
De persoon staat centraal als degene die een vaardigheid of mogelijkheid bezit.
Het lukt me.
De gebeurtenis staat grammaticaal centraal, terwijl de persoon wordt gepresenteerd als degene voor wie het lukt.
Het is me gelukt.
Het resultaat wordt als bereikt voorgesteld.
Dat betekent niet dat de grammatica bepaalt hoe Nederlandstaligen denken.
Het betekent dat grammaticale constructies verschillende perspectieven op dezelfde werkelijkheid beschikbaar maken.
En juist die perspectieven zijn belangrijk wanneer we taal gebruiken om kennis, verwachtingen, mislukkingen en successen te beschrijven.
Conclusie: iets kunnen is nog niet hetzelfde als dat het lukt
Weten kan informatie of kennis uitdrukken.
Kennen kan vertrouwdheid met personen, plaatsen, onderwerpen of andere objecten uitdrukken.
Kunnen kan een vaardigheid of mogelijkheid presenteren.
Mogen kan toestemming aangeven.
Lukken kan uitdrukken dat een handeling of resultaat slaagt.
Het voor elkaar krijgen kan het tot stand brengen van een resultaat benadrukken.
Het redden kan het halen van een doel of het omgaan met een moeilijke situatie presenteren.
Deze betekenissen kunnen elkaar raken.
Maar ze zijn niet altijd uitwisselbaar.
Iemand kan weten hoe iets moet zonder het te kunnen.
Iemand kan iets kunnen zonder het te mogen.
Iemand kan iets mogen zonder erin te slagen.
En iemand kan uiteindelijk succes hebben door een oplossing te ontdekken die aanvankelijk nog onbekend was.
Het Nederlands maakt het mogelijk om die verschillen niet alleen met losse woorden, maar ook met grammaticale constructies zichtbaar te maken.
Daarom is het verschil tussen:
Ik kan het.
en:
Het is me gelukt.
meer dan een kwestie van woordenschat.
Het is een verschil tussen een mogelijke handeling en een bereikt resultaat.
“Weten hoe iets moet, betekent niet dat je het kunt. Iets kunnen, betekent niet dat het altijd lukt. En soms leer je pas hoe het moet wanneer je probeert het voor elkaar te krijgen.”
— Tymur Levitin
Over de auteur
Tymur Levitin is taaldocent, vertaler, auteur en oprichter van Levitin Language School. Met meer dan 22 jaar ervaring in het taalonderwijs onderzoekt hij de relatie tussen grammatica, betekenis, pragmatiek, denken en communicatie in echte situaties.
© 2026 Tymur Levitin. Alle rechten voorbehouden.
Reacties
Een reactie posten